Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KASIF: | Kasırga. Rastladığı şeyi kıran şiddetli rüzgâr. Şiddetle seslenen. Çok gürleyen. |
| KASIF: | Deve avazı. Ağacın ince ve kuru olması. Kırılması kolay olan şey. |
| KASÎF: | Kuru ince ağaç. Gök gürültüsü. Deniz sesi, dalga sesi. |
| İçerisinde 'KASIF' geçenler | |
| MÜTEKÂSİF: | (Kesafet. den) Sıklaşmış, koyulaşmış, yoğunlaşmış. Sıklaşan, yoğunlaşan, koyulaşan, tekâsüf eden. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KASÎ : | (Kasiye) Duygusuz. Katı, hissiz, taş gibi katı. |
| KAS' : | Bir şeye el ayası ile vurmak. * Gidermek. * Tahkir etmek, küçümsemek. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |