Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KASVET: | Katılık. Sıkıntı. İç sıkıntısı. Kalb katılığı. (Bak: Kasavet) |
| KASVET-BAHŞ: | f. Kasvet ve sıkıntı veren. |
| KASVET-EFZA: | f. Kasvet ve iç sıkıntısı veren. |
| KASVET-ENGİZ: | f. Kasvet ve iç sıkıntısı veren. |
| KASVET-NÂK: | f. İç sıkan, sıkıntı veren. |
| İçerisinde 'KASVET' geçenler | |
| KASVET-BAHŞ: | f. Kasvet ve sıkıntı veren. |
| KASVET-EFZA: | f. Kasvet ve iç sıkıntısı veren. |
| KASVET-ENGİZ: | f. Kasvet ve iç sıkıntısı veren. |
| KASVET-NÂK: | f. İç sıkan, sıkıntı veren. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KASVET-BAHŞ : | f. Kasvet ve sıkıntı veren. |
| KASVERE : | Yaşça büyük olmak. * şecaatli, kuvvetli. * Aslan. * Bir nebat ismi. |
| KASVA : | Kulağının dörtte biri kesik olan koyun veya deve. |
| KAS' : | Bir şeye el ayası ile vurmak. * Gidermek. * Tahkir etmek, küçümsemek. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |