Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KAVEME: | (Kavme) Namazda, rükudan kıyama kalkıp, bir kere "Sübhâne Rabbiyel Azim" diyecek kadar durmak. |
| İçerisinde 'KAVEME' geçenler | |
| MUKAVEMET: | Karşı durmak, dayanmak. Karşı koymak. Muhalefetle kıyam etmek. |
| MUKAVEMET-SUZ: | f. Dayanmayı te'sirsiz hâle koyan. Tahammülsüzlük veren. Mukavemeti kıran. |
| MUKAVEMET-ŞİKEN: | f. Mukavemeti kıran. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KAV' : | (C.: Akvâ) Erkek dişiye aşmak. * Üstüne hurma ve buğday döktükleri düz yer. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |