Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KAVL: | Anlaşma. Sözleşme. Konuşulan söz. Söz cümlesi. İtikad, delâlet. Tarif. İlham. |
| KAVL-İ LEYYİN: | Yumuşak söz. Sert olmayan söz. Enâniyetli olmayan söz. |
| KAVL-İ MÜCERRED: | Delilsiz söz. |
| KAVL-İ RÂCİH: | Daha makbul ve daha önde olan söz, kanaat, fikir. |
| KAVL-İ RESUL: | Hadis. |
| KAVL-İ ŞÂRİH: | Mânasını açıklayan söz. Şerheden söz. Tarif. Şerhedenin sözü. |
| KAVLEN: | Söyleyerek. Söz ile. Anlaşarak. |
| KAVLÎ: | Sözle alâkalı. Söz niteliğinde. |
| KAVLİYYAT: | Kaviller, kuru lâflar, boş sözler. |
| İçerisinde 'KAVL' geçenler | |
| ALÂ-KAVLİN: | Bir kavle göre. Bir rivâyete nazaran. |
| ALE-L-KAVL: | Birinin sözüne, iddiasına göre. |
| BE-KAVL: | f. Sözüne göre, dediğine göre. |
| DUÂ-YI KAVLÎ: | Sözle yapılan dua ki bildiğimiz meşhur duâlardır. |
| İCAZET-İ KAVLİYE: | Bir kimsenin bir şey hakkında "izin verdim" demesi. |
| KAVL-İ LEYYİN: | Yumuşak söz. Sert olmayan söz. Enâniyetli olmayan söz. |
| KAVL-İ MÜCERRED: | Delilsiz söz. |
| KAVL-İ RÂCİH: | Daha makbul ve daha önde olan söz, kanaat, fikir. |
| KAVL-İ RESUL: | Hadis. |
| KAVL-İ ŞÂRİH: | Mânasını açıklayan söz. Şerheden söz. Tarif. Şerhedenin sözü. |
| KAVLEN: | Söyleyerek. Söz ile. Anlaşarak. |
| KAVLÎ: | Sözle alâkalı. Söz niteliğinde. |
| KAVLİYYAT: | Kaviller, kuru lâflar, boş sözler. |
| MÜTTEFİK-UL KAVL: | Söz birliği. |
| SADIK-UL KAVL: | Doğru sözlü. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KAVL-İ LEYYİN : | Yumuşak söz. Sert olmayan söz. Enâniyetli olmayan söz. |
| KAV' : | (C.: Akvâ) Erkek dişiye aşmak. * Üstüne hurma ve buğday döktükleri düz yer. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |