Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KAVLÎ: | Sözle alâkalı. Söz niteliğinde. |
| KAVLİYYAT: | Kaviller, kuru lâflar, boş sözler. |
| İçerisinde 'KAVLÎ' geçenler | |
| ALÂ-KAVLİN: | Bir kavle göre. Bir rivâyete nazaran. |
| DUÂ-YI KAVLÎ: | Sözle yapılan dua ki bildiğimiz meşhur duâlardır. |
| İCAZET-İ KAVLİYE: | Bir kimsenin bir şey hakkında "izin verdim" demesi. |
| KAVLİYYAT: | Kaviller, kuru lâflar, boş sözler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KAVLİYYAT : | Kaviller, kuru lâflar, boş sözler. |
| KAVL : | Anlaşma. Sözleşme. * Konuşulan söz. Söz cümlesi. * İtikad, delâlet. * Tarif. * İlham. |
| KAV' : | (C.: Akvâ) Erkek dişiye aşmak. * Üstüne hurma ve buğday döktükleri düz yer. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |