Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KAVVAL: | (Kavl. den) Geveze, çok konuşan, çok söyliyen. Sözü yerinde söyliyen. Lâf ebesi. |
| İçerisinde 'KAVVAL' geçenler | |
| İçerisinde 'KAVVAL' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KAVVAD : | Arsız, pezevenk, deyyus, kaltaban, gayretsiz. |
| KAV' : | (C.: Akvâ) Erkek dişiye aşmak. * Üstüne hurma ve buğday döktükleri düz yer. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |