Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KAYIN: | Kadının veya kocanın erkek kardeşi. |
| KAYINÇO: | Kayın. Kayınbirader. |
| İçerisinde 'KAYIN' geçenler | |
| İçerisinde 'KAYIN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KAYİLE : | (Bak: Kaylule) |
| KAY : | Kusma, istifrağ. Hastalıktan dolayı ağızdan çıkan hazmolmamış gıdâ maddesi.(Âlim-i mürşid koyun olmalı; kuş olmamalı. Koyun, kuzusuna süt; kuş, yavrusuna kay verir. M.) |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |