Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KAYYIM: | İnsanları birbirine kardeşlikte ve sevgide bir araya toplayıp dünya ve âhirette necat ve iyilikler yolunda cem' edici olduğundan; bütün iyilikleri haseneleri toplayıcı ve muhtaçlara çok ihsan edici mânasında Peygamberimiz Resul-i Ekrem'e (A.S.M.) verilen bir isim. |
| KAYYİME: | Müstakim, âdil. Çok değerli. |
| İçerisinde 'KAYYIM' geçenler | |
| KAYYİME: | Müstakim, âdil. Çok değerli. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KAYYİME : | Müstakim, âdil. Çok değerli. |
| KAYY : | Fakirlik. |
| KAY : | Kusma, istifrağ. Hastalıktan dolayı ağızdan çıkan hazmolmamış gıdâ maddesi.(Âlim-i mürşid koyun olmalı; kuş olmamalı. Koyun, kuzusuna süt; kuş, yavrusuna kay verir. M.) |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |