Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KAZIB: | (C.: Kavâzıb-Kızâb) Kesici, kesen. |
| KÂZİB(E): | Yalancı. Yalan söyleyen. |
| KAZİB: | (C.: Kuzıbân) Ağaç dalı. |
| KAZİB: | Karada ve denizde ticarete hırslı olan kimse. |
| İçerisinde 'KAZIB' geçenler | |
| DIL'-İ KÂZİB: | Tıb: Göğüs kemiğine dayalı beş adet küçük kaburga kemiği. |
| EKAVİL-İ KÂZİBE: | Uydurma ve yalan sözler. |
| EKAZİB: | Yalanlar, kizbler, yalan ve uydurma sözler, asılsız kelâmlar. |
| ERACİF VE EKÂZİB: | Yalan ve uydurma sözler. |
| FECR-İ KÂZİB: | (Bak: Fecr-i sâdık) |
| HABER-İ KÂZİB: | Yalan haber. |
| İŞAAT-I KÂZİBANE: | Kötü niyetlerle yalan haberler yayma. |
| KÂZİB(E): | Yalancı. Yalan söyleyen. |
| MEVAİD-İ KÂZİBE: | Yerine getirilmeyen va'dlar. Yapılmayan va'dlar. |
| NEŞRİYÂT-I KÂZİBE: | Yalandan, uydurma sözler. |
| ŞÖHRET-İ KÂZİBE: | Geçici şöhret. Yalancı dünyalık, fâni şöhret. Aldatıcı nâm. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KÂZİB(E) : | Yalancı. Yalan söyleyen. |
| KAZİ : | (A, uzun okunur) Dâvalara hüküm ve kaza eden. Şeriat kanunlarına göre dâvalara bakan hâkim. Kadı. * Yapan, yerine getiren. |
| KÂZ : | (Gâz) f. Makas. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |