Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KEŞİŞ: | Ayı avazı. Deve avazı. |
| KEŞİŞ: | f. Papaz. Manastır rahibi. (Arabçası: Kıssis) |
| KEŞİŞÂN: | (Keşiş. C.) Papazlar, manastır rahibleri. |
| KEŞİŞÂNE: | f. Keşişe yakışır yolda. Papaza uygun şekil ve surette. |
| KEŞİŞHÂNE: | f. Kilise, manastır. |
| İçerisinde 'KEŞİŞ' geçenler | |
| KEŞİŞÂN: | (Keşiş. C.) Papazlar, manastır rahibleri. |
| KEŞİŞÂNE: | f. Keşişe yakışır yolda. Papaza uygun şekil ve surette. |
| KEŞİŞHÂNE: | f. Kilise, manastır. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KEŞİŞÂN : | (Keşiş. C.) Papazlar, manastır rahibleri. |
| KEŞİDE : | f. Çekilen, çekilmiş. Çekmek. * Tartılmış. Dizilmiş. Tertibedilmiş. Yazılmış. |
| KEŞ : | f. (Keşiden) Çekmek fiilinin emir kökü. Birleşik kelimeler de yapılır. Meselâ: Cefâ-keş $ : Cefâ çeken. Esrar-keş $ : Esrar çeken, esrar içen serseri. |
| KE : | "Gibi" mânasındadır. (Arapça teşbih edâtı) Kelimenin başına getirilir. Meselâ: (Kezâlike: Bunun gibi) * Harfin ve kelimenin sonuna gelirse "sen" zamiri yerindedir. Meselâ (Kitâbü-ke: Senin kitabın) |