Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KEŞAN: | (Keş. C.) f. Çekenler, çekiciler. Çeken, çekerek. Çeke çeke. |
| KEŞAN: | Zincirden yular. |
| KEŞAN BER KEŞAN: | Çeke çeke, zorla sürükleye sürükleye götürerek. |
| KEŞAN KEŞAN: | f. Sürükleye sürükleye, zorla çekerek götürerek. |
| KEŞAN: | (Keş. C.) f. Çekenler, çekiciler. Çeken, çekerek. Çeke çeke. |
| KEŞAN BER KEŞAN: | Çeke çeke, zorla sürükleye sürükleye götürerek. |
| KEŞAN KEŞAN: | f. Sürükleye sürükleye, zorla çekerek götürerek. |
| İçerisinde 'KEŞAN' geçenler | |
| HASRET-KEŞANE: | f. Hasret çekene yakışır surette. Özleyenler gibi. |
| HUKEŞAN: | f. Tar: Hacı Bektaş şeyhinin Yeniçeri Ocağı nezdindeki vekiline mahsus doksandokuzuncu ortaya 1591 senesinde tâyin olunan Bektaşi müritleri hakkında kullanılır bir tâbirdi. Yeniçeri ocağından yiyip içen ve yeniçeri odalarında yatıp kalkan bu duacıların vazifeleri sabah akşam ordunun selâmet ve muvaffakiyetine dua etmekti. Bunun haricinde merasim esnasında bunlardan sekiz tanesi, yeniçeri ağasının atının önünde yeşil çuha üst elbiseleriyle iki yumruğunu mideleri üstüne bastırarak yürürlerdi. Bu sekiz bektaşiden en kıdemlisi yüksek sesle "Kerim Allah" der, diğerleri de "Hu" diye mukabele ederlerdi. Bundan dolayı bunlara Hukeşan denilmiştir. (O.T.D.S.) |
| KEHKEŞAN: | f. Samanyolu. Saman uğrusu. (Gökte sık yıldız ışıklarıyla hasıl olan yol biçimi uzayıp giden ışıklı manzara.) |
| KEŞAN BER KEŞAN: | Çeke çeke, zorla sürükleye sürükleye götürerek. |
| KEŞAN KEŞAN: | f. Sürükleye sürükleye, zorla çekerek götürerek. |
| KEŞAN BER KEŞAN: | Çeke çeke, zorla sürükleye sürükleye götürerek. |
| KEŞAN KEŞAN: | f. Sürükleye sürükleye, zorla çekerek götürerek. |
| MİNNETKEŞÂN: | (Minnetkeş. C.) Minnet altında bulunanlar, minnet çekenler. |
| SERKEŞÂNE: | f. İtaatsizlikle, dikbaşlılıkla, inatla. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KEŞAN BER KEŞAN : | Çeke çeke, zorla sürükleye sürükleye götürerek. |
| KEŞAH : | Bir hastalık. (İnsanın böğrüne vâki olur da dağlarlar.) |
| KEŞ : | f. (Keşiden) Çekmek fiilinin emir kökü. Birleşik kelimeler de yapılır. Meselâ: Cefâ-keş $ : Cefâ çeken. Esrar-keş $ : Esrar çeken, esrar içen serseri. |
| KE : | "Gibi" mânasındadır. (Arapça teşbih edâtı) Kelimenin başına getirilir. Meselâ: (Kezâlike: Bunun gibi) * Harfin ve kelimenin sonuna gelirse "sen" zamiri yerindedir. Meselâ (Kitâbü-ke: Senin kitabın) |