Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KEŞTÎ: | f. Gemi, sefine. |
| KEŞTÎ-İ GAM: | Gam gemisi. Mc: Bu dünya. |
| KEŞTÎBAN: | f. Gemici, kaptan. |
| KEŞTÎGÂH: | f. Liman. Gemilerin barındığı yer. |
| KEŞTÎGER: | f. Gemi yapan veya tamir eden kimse. |
| KEŞTÎNİŞİN: | f. Gemide oturan. Gemide bulunan kimse. |
| KEŞTİTE: | Yuvarlak karpuz. |
| KEŞTÎ: | f. Gemi, sefine. |
| KEŞTÎ-İ GAM: | Gam gemisi. Mc: Bu dünya. |
| KEŞTÎBAN: | f. Gemici, kaptan. |
| KEŞTÎGER: | f. Gemi yapan veya tamir eden kimse. |
| KEŞTÎNİŞİN: | f. Gemide oturan. Gemide bulunan kimse. |
| İçerisinde 'KEŞTÎ' geçenler | |
| KEŞTÎ-İ GAM: | Gam gemisi. * Mc: Bu dünya. |
| KEŞTÎBAN: | f. Gemici, kaptan. |
| KEŞTÎGÂH: | f. Liman. Gemilerin barındığı yer. |
| KEŞTÎGER: | f. Gemi yapan veya tamir eden kimse. |
| KEŞTÎNİŞİN: | f. Gemide oturan. Gemide bulunan kimse. |
| KEŞTİTE: | Yuvarlak karpuz. |
| KEŞTÎ-İ GAM: | Gam gemisi. * Mc: Bu dünya. |
| KEŞTÎBAN: | f. Gemici, kaptan. |
| KEŞTÎGER: | f. Gemi yapan veya tamir eden kimse. |
| KEŞTÎNİŞİN: | f. Gemide oturan. Gemide bulunan kimse. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KEŞTÎ-İ GAM : | Gam gemisi. * Mc: Bu dünya. |
| KEŞT : | Seyir ve temâşâ etmek. Gezmek. * Hanzale. |
| KEŞ : | f. (Keşiden) Çekmek fiilinin emir kökü. Birleşik kelimeler de yapılır. Meselâ: Cefâ-keş $ : Cefâ çeken. Esrar-keş $ : Esrar çeken, esrar içen serseri. |
| KE : | "Gibi" mânasındadır. (Arapça teşbih edâtı) Kelimenin başına getirilir. Meselâ: (Kezâlike: Bunun gibi) * Harfin ve kelimenin sonuna gelirse "sen" zamiri yerindedir. Meselâ (Kitâbü-ke: Senin kitabın) |