Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KEBN: | Kova ağzını iki kat edip dikmek. Udul etmek, dönmek, vazgeçmek. Besili ve semiz olmak. Kaybetmek. |
| İçerisinde 'KEBN' geçenler | |
| İçerisinde 'KEBN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KEB' : | Men'etmek, mâni olmak, engellemek. * Dinar. Dirhem. |
| KE : | "Gibi" mânasındadır. (Arapça teşbih edâtı) Kelimenin başına getirilir. Meselâ: (Kezâlike: Bunun gibi) * Harfin ve kelimenin sonuna gelirse "sen" zamiri yerindedir. Meselâ (Kitâbü-ke: Senin kitabın) |