Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KEDA': | Defetmek, kovmak. |
| KEDA: | Mekke-i Mükerreme üstünde, Mekâbir yakınında bir yolun adı. |
| KEDAD: | Araplar arasında mâruf bir erkek eşeğin adı. (Ona nisbet edip "benat-ul kedad" derler.) |
| İçerisinde 'KEDA' geçenler | |
| KEDA': | Defetmek, kovmak. |
| KEDAD: | Araplar arasında mâruf bir erkek eşeğin adı. (Ona nisbet edip "benat-ul kedad" derler.) |
| LEKEDAR: | f. Lekeli, ayıplanmış. * Pislenmiş. * İttiham edilmiş. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KEDA' : | Defetmek, kovmak. |
| KED : | f. Ev, hâne, mesken. |
| KE : | "Gibi" mânasındadır. (Arapça teşbih edâtı) Kelimenin başına getirilir. Meselâ: (Kezâlike: Bunun gibi) * Harfin ve kelimenin sonuna gelirse "sen" zamiri yerindedir. Meselâ (Kitâbü-ke: Senin kitabın) |