Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KEDD: | Emek. İş. Çalışma, uğraşma, çabalama. |
| KEDD-İ YEMİN: | El emeği. |
| KEDDERE: | Bulandırdı (meâlinde fiil). |
| İçerisinde 'KEDD' geçenler | |
| KEDD-İ YEMİN: | El emeği. |
| KEDDERE: | Bulandırdı (meâlinde fiil). |
| MÂ-İ MÜKEDDER: | Bulanık su. |
| MÜKEDDER: | Kederli. Sıkıntılı. * Tekdir edilmiş. Azarlanmış. * Bulandırılmış. Bulanık. |
| MÜKEDDERÂNE: | f. Mükedder olan bir kimseye yakışır surette. |
| MÜKEDDÎ: | Israr ile alıp israf ile yiyen kişi. |
| MÜKEDDİR: | (Keder. den) Keder ve hüzün veren. * Bulandıran. |
| MÜTEKEDDİR: | (C.: Mütekeddirîn) (Keder. den) Kederli, hüzünlü. Kederlenen, tekeddür eden. * Bulanık. |
| MÜTEKEDDİRÂNE: | f. Kederli ve hüzünlü bir hâlde. * Bulanarak. |
| MÜTEKEDDİRÎN: | (Mütekeddir. C.) Kederlenenler, kederli ve hüzünlü olan kimseler. * Bulanık şeyler. |
| TEKEDDUH: | Kuvvetle kaşımak. |
| TEKEDDÜN: | Eğlenmek. |
| TEKEDDÜR: | Bulanık olma. * Kederlenme. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KEDD-İ YEMİN : | El emeği. |
| KED : | f. Ev, hâne, mesken. |
| KE : | "Gibi" mânasındadır. (Arapça teşbih edâtı) Kelimenin başına getirilir. Meselâ: (Kezâlike: Bunun gibi) * Harfin ve kelimenin sonuna gelirse "sen" zamiri yerindedir. Meselâ (Kitâbü-ke: Senin kitabın) |