Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KEDERENGİZ: | f. Üzüntü, keder ve sıkıntı meydana getiren. |
| İçerisinde 'KEDERENGİZ' geçenler | |
| İçerisinde 'KEDERENGİZ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KEDEREFZÂ : | f. Keder ve sıkıntı veren. Keder verici. |
| KEDER : | Tasa, kaygı, can sıkıntısı. Bulantı. Gam. |
| KEDE : | f. "Mahal, ev, yer" anlamına gelir ve birleşik isimler şeklinde kullanılır. Meselâ: Ateşkede, bütkede, meykede... gibi. |
| KED : | f. Ev, hâne, mesken. |
| KE : | "Gibi" mânasındadır. (Arapça teşbih edâtı) Kelimenin başına getirilir. Meselâ: (Kezâlike: Bunun gibi) * Harfin ve kelimenin sonuna gelirse "sen" zamiri yerindedir. Meselâ (Kitâbü-ke: Senin kitabın) |