Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KEDH: | Amel, cehd. Sa'y. Isırma veya yırtma ile hasıl olan iz. |
| KEDHÜDA: | f. Kâhya. |
| İçerisinde 'KEDH' geçenler | |
| KEDHÜDA: | f. Kâhya. |
| LEKEDHAR: | f. Çifte yiyen. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KEDHÜDA : | f. Kâhya. |
| KED : | f. Ev, hâne, mesken. |
| KE : | "Gibi" mânasındadır. (Arapça teşbih edâtı) Kelimenin başına getirilir. Meselâ: (Kezâlike: Bunun gibi) * Harfin ve kelimenin sonuna gelirse "sen" zamiri yerindedir. Meselâ (Kitâbü-ke: Senin kitabın) |