Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KEFA: | f. Sıkıntı, meşakkat, mihnet. |
| KEFA': | Kabı başaşağı etmek, ters çevirmek. |
| KEFAET: | Denklik. Denk olmak. Beraberlik. Bir şeye yeterlik. Küfüv oluş. Fık: Evlenen erkeğin, alacağı kadına neseb, diyanet, hürriyet ve mal hususlarında müsâvi ve daha üstün olması hususu. (Bunun en mühimmi de diyânet noktasındadır.) |
| KEFAF: | Ancak yaşayabilecek kadar olan rızık. Misil, miktar. Berâberlik. |
| KEFAF-I NEFS: | Bir kimsenin ölmeyecek kadar olan nafakası.KEFALET : Kefillik. Bir kimse kendine âid bir işi yapamadığı veya borcunu ödeyemediği takdirde, yerine onun işini göreceğini kabul etmek. Birine kefil olmak. İşini üzerine almak. |
| KEFALET-İ BİL-MAL: | Fık: Bir mal için kefil olma. |
| KEFALET-İ BİNNEFS: | Birinin şahsına kefil olma. |
| KEFALET-İ MUTLAKA: | Huk: Bir kayıt ile bağlı olmıyan kefalet. |
| KEFALET-İ MUVAKKATA: | Geçici bir zaman için kefil olma. |
| KEFALET-İ NAKDİYE: | Bir hususu te'min için depozite yatırmak suretiyle kefil olma. |
| KEFALET-BİT-TESLİM: | Bir malın teslimine kefil olma. |
| KEFALETEN: | Kefil olarak. Kefillik suretiyle. |
| KEFALETNAME: | f. Kefillik kâğıdı, kefalet senedi. |
| KEFARET: | (Bak: Keffaret) |
| İçerisinde 'KEFA' geçenler | |
| KEFA': | Kabı başaşağı etmek, ters çevirmek. |
| KEFAET: | Denklik. Denk olmak. Beraberlik. Bir şeye yeterlik. Küfüv oluş. * Fık: Evlenen erkeğin, alacağı kadına neseb, diyanet, hürriyet ve mal hususlarında müsâvi ve daha üstün olması hususu. (Bunun en mühimmi de diyânet noktasındadır.) |
| KEFAF: | Ancak yaşayabilecek kadar olan rızık. * Misil, miktar. * Berâberlik. |
| KEFAF-I NEFS: | Bir kimsenin ölmeyecek kadar olan nafakası.KEFALET : Kefillik. Bir kimse kendine âid bir işi yapamadığı veya borcunu ödeyemediği takdirde, yerine onun işini göreceğini kabul etmek. * Birine kefil olmak. İşini üzerine almak. |
| KEFALET-İ BİL-MAL: | Fık: Bir mal için kefil olma. |
| KEFALET-İ BİNNEFS: | Birinin şahsına kefil olma. |
| KEFALET-İ MUTLAKA: | Huk: Bir kayıt ile bağlı olmıyan kefalet. |
| KEFALET-İ MUVAKKATA: | Geçici bir zaman için kefil olma. |
| KEFALET-İ NAKDİYE: | Bir hususu te'min için depozite yatırmak suretiyle kefil olma. |
| KEFALET-BİT-TESLİM: | Bir malın teslimine kefil olma. |
| KEFALETEN: | Kefil olarak. Kefillik suretiyle. |
| KEFALETNAME: | f. Kefillik kâğıdı, kefalet senedi. |
| KEFARET: | (Bak: Keffaret) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KEFA' : | Kabı başaşağı etmek, ters çevirmek. |
| KEF : | Elin iç tarafı. Avuç. * Ayağın altı, tabanı. * Avuç dolusu. |
| KE : | "Gibi" mânasındadır. (Arapça teşbih edâtı) Kelimenin başına getirilir. Meselâ: (Kezâlike: Bunun gibi) * Harfin ve kelimenin sonuna gelirse "sen" zamiri yerindedir. Meselâ (Kitâbü-ke: Senin kitabın) |