Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KEFE: | (Keffe) Terazinin bir gözü. |
| KEFEF: | (Keffe. C.) Kefeler. Terazinin tablaları. |
| KEFEL: | Dip, ard, kıç. |
| KEFENBEDUŞ: | (Kefenberduş) f. Kefeni sırtında. Ölümü göze almış. |
| KEFENPUŞ: | f. Kefene sarılmış. Kefenlenmiş. |
| KEFERE: | (Kâfir. C.) Kâfirler. |
| KEFEŞ: | (Bak: Kafş) |
| KEFETEYN: | Terâzinin iki tarafı. |
| KEFEŞ: | (Bak: Kafş) |
| İçerisinde 'KEFE' geçenler | |
| ESKEFE: | Kapı basamağı, eşik. |
| KEFEF: | (Keffe. C.) Kefeler. Terazinin tablaları. |
| KEFEL: | Dip, ard, kıç. |
| KEFENBEDUŞ: | (Kefenberduş) f. Kefeni sırtında. Ölümü göze almış. |
| KEFENPUŞ: | f. Kefene sarılmış. Kefenlenmiş. |
| KEFERE: | (Kâfir. C.) Kâfirler. |
| KEFEŞ: | (Bak: Kafş) |
| KEFETEYN: | Terâzinin iki tarafı. |
| KEFKEFE: | Men'etmek, engel olmak. |
| KEFEŞ: | (Bak: Kafş) |
| NEKEFE: | (C.: Nüküf-Nükfân) Çene altında olan küçük bez. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KEFEF : | (Keffe. C.) Kefeler. Terazinin tablaları. |
| KEF : | Elin iç tarafı. Avuç. * Ayağın altı, tabanı. * Avuç dolusu. |
| KE : | "Gibi" mânasındadır. (Arapça teşbih edâtı) Kelimenin başına getirilir. Meselâ: (Kezâlike: Bunun gibi) * Harfin ve kelimenin sonuna gelirse "sen" zamiri yerindedir. Meselâ (Kitâbü-ke: Senin kitabın) |