Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KELB: | (C.: Ekâlib-Eklüb-Kilâb) Köpek, it. Meşhur bir yıldız. İki adım arasına koyarak dikilen kayış. Yolcuların, yük üstünde azıklarını astıkları demir çengel. Şiddet. Hırs. |
| KELB-İ AKUR: | Azgın, saldırgan köpek. |
| KELB-ÜL MÂ': | f. Köpek balığı. Kunduz. |
| KELBETAN: | f. Kerpeten. |
| KELBÎ: | Köpeğe ait, köpekle alâkalı. Köpek cinsinden olan ve köpeğe müteallik. |
| KELBİYYUN: | Kalenderane yaşamayı alışkanlık haline getiren meşhur Diyojenin de içinde bulunduğu bir fırka. Bunlara Kelbiye tâifesi veya Melâmiyyun da denir. |
| İçerisinde 'KELB' geçenler | |
| KELB-İ AKUR: | Azgın, saldırgan köpek. |
| KELB-ÜL MÂ': | f. Köpek balığı. * Kunduz. |
| KELBETAN: | f. Kerpeten. |
| KELBÎ: | Köpeğe ait, köpekle alâkalı. Köpek cinsinden olan ve köpeğe müteallik. |
| KELBİYYUN: | Kalenderane yaşamayı alışkanlık haline getiren meşhur Diyojenin de içinde bulunduğu bir fırka. Bunlara Kelbiye tâifesi veya Melâmiyyun da denir. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KELB-İ AKUR : | Azgın, saldırgan köpek. |
| KELA : | Yeşil ot. |
| KE : | "Gibi" mânasındadır. (Arapça teşbih edâtı) Kelimenin başına getirilir. Meselâ: (Kezâlike: Bunun gibi) * Harfin ve kelimenin sonuna gelirse "sen" zamiri yerindedir. Meselâ (Kitâbü-ke: Senin kitabın) |