Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KEMİYET: | (Bak: Kemmiyet) |
| İçerisinde 'KEMİYET' geçenler | |
| EBKEMİYET: | Dilsizlik. Konuşamamazlık. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KEMİYY : | Bahadır kişi. * Kahraman, şucâ. |
| KEMÎ : | (C.: Kümât) Yiğit, kahraman, bahadır. Savaşçı, cengâver. |
| KEM : | Gr: Ne kadar? Kaç? (Mikdar için soru ifâdesinde kullanılır.) (Farsçada: Çend) |
| KE : | "Gibi" mânasındadır. (Arapça teşbih edâtı) Kelimenin başına getirilir. Meselâ: (Kezâlike: Bunun gibi) * Harfin ve kelimenin sonuna gelirse "sen" zamiri yerindedir. Meselâ (Kitâbü-ke: Senin kitabın) |