Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KEM-BİDAA: | f. Sermayesi az. Bilgisi zayıf, câhil. Az okumuş. |
| İçerisinde 'KEM-BİDAA' geçenler | |
| İçerisinde 'KEM-BİDAA' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KEM-BAHA : | f. Kıymetsiz, değersiz, âdi. |
| KEM-ASL : | f. Aslı ve nesli bozuk. |
| KEM : | Gr: Ne kadar? Kaç? (Mikdar için soru ifâdesinde kullanılır.) (Farsçada: Çend) |
| KE : | "Gibi" mânasındadır. (Arapça teşbih edâtı) Kelimenin başına getirilir. Meselâ: (Kezâlike: Bunun gibi) * Harfin ve kelimenin sonuna gelirse "sen" zamiri yerindedir. Meselâ (Kitâbü-ke: Senin kitabın) |