| Kelime | Anlam |
|---|
| KEMMÎ: | Azlık veya çokluğa dair. Kemmiyete âit ve müteallik. Cesur. Yiğit. Silâhlı. |
| KEMMİYAT: | (Kemmiyet. C.) Kemiyetler. |
| KEMMİYET: | (Kemiyet) Miktar, sayı, nice oluş. Az veya çok oluş. |
| İçerisinde 'KEMMÎ' geçenler |
|---|
| KEMMİYAT: | (Kemmiyet. C.) Kemiyetler. |
| KEMMİYET: | (Kemiyet) Miktar, sayı, nice oluş. Az veya çok oluş. |
| MÜKEMMİL: | İkmâl eden. Tamamlayan. Tamamlayıcı. |
| MÜTEKEMMİ: | Örtünmüş. |
| MÜTEKEMMİL: | (Kemal. den) Olgunlaşan, tekemmül eden. Eksiği kalmayan. |
| MÜTEKEMMİLÂNE: | f. Olgunlaşarak, tekemmül ederek. Eksiği kalmayarak. |
| MÜTEKEMMİLÎN: | (Mütekemmil. C.) (Kemâl. den) Olgunlaşanlar, kemale erenler, tekemmül edenler. |
| MÜTEKEMMİN: | (Kemn. den) Pusuya yatmış olan, pusuya giren, gizlenen, pusuda. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| KEMMİYAT : | (Kemmiyet. C.) Kemiyetler. |
| KEMMEN : | Sayıca azlık veya çokluk cihetiyle. Sayıca. |
| KEM : | Gr: Ne kadar? Kaç? (Mikdar için soru ifâdesinde kullanılır.) (Farsçada: Çend) |
| KE : | "Gibi" mânasındadır. (Arapça teşbih edâtı) Kelimenin başına getirilir. Meselâ: (Kezâlike: Bunun gibi) * Harfin ve kelimenin sonuna gelirse "sen" zamiri yerindedir. Meselâ (Kitâbü-ke: Senin kitabın) |