Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KENN: | Örtülüp gizlenme. |
| KENNAS: | Süpürgeci. |
| KENNE: | (C.: Kınât-Kenâyin-Kenânin) Bir kimsenin gelini, oğlunun hanımı. |
| KENNÎ: | (C.: Ekniyâ) Lâkabdaş kimse, isimleri aynı olan. |
| İçerisinde 'KENN' geçenler | |
| KENNAS: | Süpürgeci. |
| KENNE: | (C.: Kınât-Kenâyin-Kenânin) Bir kimsenin gelini, oğlunun hanımı. |
| KENNÎ: | (C.: Ekniyâ) Lâkabdaş kimse, isimleri aynı olan. |
| MÜKENNA: | (Künye. den) Künyeli, künyesi olan, künyelenmiş. |
| MÜKENNEF: | Etrafı sınırlanmış, çevresi çevrelenmiş. |
| TEKENNİ: | (Künye. den) Künye alma. Ad alma. |
| TEKENNÜF: | Bir yere toplanmak. |
| TEKENNÜS: | Gizlenmek. * Örtünmek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KENNAS : | Süpürgeci. |
| KEN : | f. "Kazan, kazıcı, koparan, yıkan, söken." anlamlarına gelir ve kelimelere katılır. Meselâ: (Kuh-ken: Dağ deviren, tünel açan) gibi. |
| KE : | "Gibi" mânasındadır. (Arapça teşbih edâtı) Kelimenin başına getirilir. Meselâ: (Kezâlike: Bunun gibi) * Harfin ve kelimenin sonuna gelirse "sen" zamiri yerindedir. Meselâ (Kitâbü-ke: Senin kitabın) |