Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KENUD: | Çok küfran-ı nimet eden kimse. Çok levm ve küfreden cahud. Birşey yetiştirilemiyen verimsiz arazi. Kocasının hukukuna ve iyiliklerine küfran eden nankör kadın. Yemeğini misafirden sakınarak yalnızca yiyen cimri. Kölesini, uşağını çok döven kimse. (E.T.) |
| İçerisinde 'KENUD' geçenler | |
| İçerisinde 'KENUD' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KEN : | f. "Kazan, kazıcı, koparan, yıkan, söken." anlamlarına gelir ve kelimelere katılır. Meselâ: (Kuh-ken: Dağ deviren, tünel açan) gibi. |
| KE : | "Gibi" mânasındadır. (Arapça teşbih edâtı) Kelimenin başına getirilir. Meselâ: (Kezâlike: Bunun gibi) * Harfin ve kelimenin sonuna gelirse "sen" zamiri yerindedir. Meselâ (Kitâbü-ke: Senin kitabın) |