Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KENZ: | şiddet, zorluk, meşakkat. |
| KENZ: | Define, hazine. Yer altında saklı kalmış kıymetli eşya, para veya altın gibi şeyler. |
| KENZ-İ MAHFÎ: | Gizli hazine. |
| KENZ SURESİ: | Fâtiha Suresi. |
| İçerisinde 'KENZ' geçenler | |
| KENZ-İ MAHFÎ: | Gizli hazine. |
| KENZ SURESİ: | Fâtiha Suresi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KENZ-İ MAHFÎ : | Gizli hazine. |
| KEN : | f. "Kazan, kazıcı, koparan, yıkan, söken." anlamlarına gelir ve kelimelere katılır. Meselâ: (Kuh-ken: Dağ deviren, tünel açan) gibi. |
| KE : | "Gibi" mânasındadır. (Arapça teşbih edâtı) Kelimenin başına getirilir. Meselâ: (Kezâlike: Bunun gibi) * Harfin ve kelimenin sonuna gelirse "sen" zamiri yerindedir. Meselâ (Kitâbü-ke: Senin kitabın) |