Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KERİM: | Her şeyin iyisi, faydalısı. Kerem ile muttasıf olan, ihsan ve inayet sâhibi. Şerefli ve izzetli. Muhterem, cömert, müsamahakâr. (Kur'an-ı Kerim tâbirindeki kerim; muazzez, mükerrem mânâsınadır. Kur'an-ı Kerim'de bu kelime 27 defa geçer ve ancak iki defa Cenab-ı Hak hakkında kullanılmıştır.) |
| KERİMANE: | f. Kerim olana mahsus hâlde. Lutfederek. Kerime hâs bir suretde. |
| KERİME: | Kız evlâd. Kendine ikram edilmiş kimse. Şerefli. Güzide, seçkin, kıymetli şey. Vücudun kıymettar yerlerinden her biri. |
| İçerisinde 'KERİM' geçenler | |
| KERİMANE: | f. Kerim olana mahsus hâlde. Lutfederek. Kerime hâs bir suretde. |
| KERİME: | Kız evlâd. * Kendine ikram edilmiş kimse. Şerefli. * Güzide, seçkin, kıymetli şey. * Vücudun kıymettar yerlerinden her biri. |
| MEVLÂ-YI KERİM: | İkram sahibi olan Cenab-ı Hak (C.C.) |
| MİHMANDAR-I KERİM: | Dünya misafirhanesinde kullarına yardım ve in'am eden Rabbimiz, Allah (C.C.). * Müslümanlara dünya misafirhanesinde rehberlik eden, Hazret-i Peygamber (A.S.M.) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KERİMANE : | f. Kerim olana mahsus hâlde. Lutfederek. Kerime hâs bir suretde. |
| KERÎ : | f. Örümcek ağı. * Sağırlık, duymazlık, işitmezlik. |
| KER' : | (C.: Küru') Suyu yerinden ağız ile içmek. * Yağmur suyu. * (Kız) erkek istemek. |
| KE : | "Gibi" mânasındadır. (Arapça teşbih edâtı) Kelimenin başına getirilir. Meselâ: (Kezâlike: Bunun gibi) * Harfin ve kelimenin sonuna gelirse "sen" zamiri yerindedir. Meselâ (Kitâbü-ke: Senin kitabın) |