Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KERŞ: | Karın. İşkembe. Topluluk, cemaat. Kişinin çoluk çocuğu veya küçük evlâdı. |
| KERŞA: | Karnı büyük kadın. Parmakları kısa düz taban. |
| KERŞEB: | Yaşlı, ihtiyar. Hali kötü olan kimse. Kalın ve uzun nesne. Arslan. Çok yiyen, obur. |
| İçerisinde 'KERŞ' geçenler | |
| KERŞA: | Karnı büyük kadın. * Parmakları kısa düz taban. |
| KERŞEB: | Yaşlı, ihtiyar. * Hali kötü olan kimse. * Kalın ve uzun nesne. * Arslan. * Çok yiyen, obur. |
| LEŞKERŞİKÂF: | f. Düşman askerini kıran. |
| LEŞKERŞİKEN: | f. Düşman askerini kıran. |
| LEŞKERŞÜKÛF: | f. Düşman askerini kıran. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KERŞA : | Karnı büyük kadın. * Parmakları kısa düz taban. |
| KER' : | (C.: Küru') Suyu yerinden ağız ile içmek. * Yağmur suyu. * (Kız) erkek istemek. |
| KE : | "Gibi" mânasındadır. (Arapça teşbih edâtı) Kelimenin başına getirilir. Meselâ: (Kezâlike: Bunun gibi) * Harfin ve kelimenin sonuna gelirse "sen" zamiri yerindedir. Meselâ (Kitâbü-ke: Senin kitabın) |