Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KERŞEB: | Yaşlı, ihtiyar. Hali kötü olan kimse. Kalın ve uzun nesne. Arslan. Çok yiyen, obur. |
| İçerisinde 'KERŞEB' geçenler | |
| İçerisinde 'KERŞEB' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KERŞ : | Karın. * İşkembe. * Topluluk, cemaat. * Kişinin çoluk çocuğu veya küçük evlâdı. |
| KER' : | (C.: Küru') Suyu yerinden ağız ile içmek. * Yağmur suyu. * (Kız) erkek istemek. |
| KE : | "Gibi" mânasındadır. (Arapça teşbih edâtı) Kelimenin başına getirilir. Meselâ: (Kezâlike: Bunun gibi) * Harfin ve kelimenin sonuna gelirse "sen" zamiri yerindedir. Meselâ (Kitâbü-ke: Senin kitabın) |