Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KERB: | (C.: Kurub-Küreb) Yeri sürüp aktarmak. Dar etmek. Yakın olmak. Gam, tasa, keder, endişe. |
| KERBE (KÜRBE): | Gam, tasa, endişe. |
| KERBELA: | Irakta Seyyid-üş şühedâ Hz. İmam-ı Hüseyin Efendimizin (R.A.) meşhed-i mübârekleri olan yer.(Cibril var haber ver Sultân-ı Enbiyâya.Düşdü Hüseyin atından sahra-yı Kerbelâya) (Kâzım) |
| KERBELE: | Ayaklarda olan gevşeklik. Yürüdüğünde balçık içinde yürür gibi yürümek. Buğday ve arpa gibi hububatın kalburlanması. |
| İçerisinde 'KERB' geçenler | |
| KERBE (KÜRBE): | Gam, tasa, endişe. |
| KERBELA: | Irakta Seyyid-üş şühedâ Hz. İmam-ı Hüseyin Efendimizin (R.A.) meşhed-i mübârekleri olan yer.(Cibril var haber ver Sultân-ı Enbiyâya.Düşdü Hüseyin atından sahra-yı Kerbelâya) (Kâzım) |
| KERBELE: | Ayaklarda olan gevşeklik. Yürüdüğünde balçık içinde yürür gibi yürümek. * Buğday ve arpa gibi hububatın kalburlanması. |
| NAFİS-ÜL KERB: | Sıkıntı ve belâlara, göz değmesine, nazara te'sir edip kaldıran. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KERBE (KÜRBE) : | Gam, tasa, endişe. |
| KER' : | (C.: Küru') Suyu yerinden ağız ile içmek. * Yağmur suyu. * (Kız) erkek istemek. |
| KE : | "Gibi" mânasındadır. (Arapça teşbih edâtı) Kelimenin başına getirilir. Meselâ: (Kezâlike: Bunun gibi) * Harfin ve kelimenin sonuna gelirse "sen" zamiri yerindedir. Meselâ (Kitâbü-ke: Senin kitabın) |