Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KERD: | Sürmek. Def'etmek, kovmak. Boyun. |
| KERDEM: | Şişman ve kısa boylu olan adam. |
| KERDEME: | Kısa düşman. |
| KERDESE: | Bağ, kayd. Ayağı bağlı olan kimsenin yürüyüşü. |
| İçerisinde 'KERD' geçenler | |
| GÜMKERDE: | (Gümkerdepey) f. İzi kalmamış, adı sanı kaybolmuş, unutulmuş. * Yaptığı işi kimseye sezdirmeyen. |
| HUKERDE: | f. Terlemiş. |
| İHTİRA'-KERDE: | f. Eşine rastlanmayan keşif. * Yaratılmamış olmak. |
| İHYA-KERDE: | f. İhya edilmiş. Lutfedilmiş. Yeniden inşa edilmiş. |
| KERDEM: | Şişman ve kısa boylu olan adam. |
| KERDEME: | Kısa düşman. |
| KERDESE: | Bağ, kayd. * Ayağı bağlı olan kimsenin yürüyüşü. |
| NA-KERDE: | f. Yapılmamış, olmamış. |
| RİVAYETKERDE: | f. Söylenilen. Rivayet edilen. |
| SER-KERDE: | f. Bir güruhun, bir takımın başı, reisi. * Şaki, haydut. |
| TAHSİNKERDE: | f. Beğenilmiş. |
| TÂRÂC-KERDE: | f. Yağmalanmış, talan edilmiş. |
| TASVİBKERDE: | f. Doğru bulunmuş, tasvib edilmiş, münasib görülmüş. |
| TA'YİN-KERDE: | f. Belirtilmiş. Tâyin edilmiş. |
| TERTİBKERDE: | f. Düzenlenmiş, sıraya konmuş, tertib edilmiş. |
| TESLİM-KERDE: | f. Teslim edilmiş olan. |
| VARAKKERDAN: | f. Boş ve faydasız işlerle uğraşan kimse. |
| YADKERD: | f. Hazırlama. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KERDEM : | Şişman ve kısa boylu olan adam. |
| KER' : | (C.: Küru') Suyu yerinden ağız ile içmek. * Yağmur suyu. * (Kız) erkek istemek. |
| KE : | "Gibi" mânasındadır. (Arapça teşbih edâtı) Kelimenin başına getirilir. Meselâ: (Kezâlike: Bunun gibi) * Harfin ve kelimenin sonuna gelirse "sen" zamiri yerindedir. Meselâ (Kitâbü-ke: Senin kitabın) |