Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KEREB: | Kova bağladıkları ip. Suyu yatıp ağızla içmek. Hurma ağacının kökü. |
| KEREBBE: | Yaz günlerinde kumlu yerlerde biten bir ağaç adı. |
| KEREBE: | (C.: Kirâb) Suyun aktığı yer. |
| İçerisinde 'KEREB' geçenler | |
| KEREBBE: | Yaz günlerinde kumlu yerlerde biten bir ağaç adı. |
| KEREBE: | (C.: Kirâb) Suyun aktığı yer. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KEREBBE : | Yaz günlerinde kumlu yerlerde biten bir ağaç adı. |
| KER' : | (C.: Küru') Suyu yerinden ağız ile içmek. * Yağmur suyu. * (Kız) erkek istemek. |
| KE : | "Gibi" mânasındadır. (Arapça teşbih edâtı) Kelimenin başına getirilir. Meselâ: (Kezâlike: Bunun gibi) * Harfin ve kelimenin sonuna gelirse "sen" zamiri yerindedir. Meselâ (Kitâbü-ke: Senin kitabın) |