Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KESALET: | Tembellik. Üşenmek. Uyuşukluk. Rehâvet. |
| İçerisinde 'KESALET' geçenler | |
| İçerisinde 'KESALET' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KESAD : | Alış veriş durgunluğu. Kıtlık. Eksiklik. Verimsizlik. |
| KES : | f. İnsan. Kişi. |
| KE : | "Gibi" mânasındadır. (Arapça teşbih edâtı) Kelimenin başına getirilir. Meselâ: (Kezâlike: Bunun gibi) * Harfin ve kelimenin sonuna gelirse "sen" zamiri yerindedir. Meselâ (Kitâbü-ke: Senin kitabın) |