Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KESS: | Sakal kıllarının sık ve kıvırcık olması. |
| KESS: | Alt dişleri çenesiyle çıkmak. |
| KESSARE: | Çoğaltan. Artıran. |
| İçerisinde 'KESS' geçenler | |
| CEM-İ MÜKESSER: | Gr: Cemi yapılacağı zaman müfredinin şekli bozularak yapılan cemi. Kaide dışı yapılan, kaideye uymadan yapılan cemi. Kitab; kütüb, gibi. |
| EKESS: | Ufak dişli, küt dişli. |
| KESSARE: | Çoğaltan. Artıran. |
| MÜKESSER: | (Kesr. den) Çoğaltılmış, teksir edilmiş. |
| MÜKESSER: | Kırılmış. Kırılan. |
| MÜKESSİB: | (Kesb. den) Teksib eden, kazandıran. |
| MÜKESSİF: | (Kesâfet. den) Koyulaştıran, kesif hâle getiren. |
| MÜKESSİFE: | Kondansatör. (Bak: Miksefe) |
| MÜKESSİR: | Teksir eden, çoğaltan. |
| MÜKESSİR: | Kıran. Parçalayan. |
| MÜTEKESSİR: | (Kesr. den) Kırılan. Parçalanan. |
| MÜTEKESSİR: | (Kesret. den) Çoğalan, artan, tekessür eden. |
| TEKESSÜB: | Kazanmak. |
| TEKESSÜL: | Durmak. * Üşenmek. Gevşek davranmak. |
| TEKESSÜR: | Çoğalmak. Kesretli olmak. Adet miktarına adet ilâve olmak. |
| TEKESSÜR: | Kırılmak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KESSARE : | Çoğaltan. Artıran. |
| KES : | f. İnsan. Kişi. |
| KE : | "Gibi" mânasındadır. (Arapça teşbih edâtı) Kelimenin başına getirilir. Meselâ: (Kezâlike: Bunun gibi) * Harfin ve kelimenin sonuna gelirse "sen" zamiri yerindedir. Meselâ (Kitâbü-ke: Senin kitabın) |