Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KETEBE: | Kâtibler. Yazıcılar. Bir hattatın yazdığı eserinde imza yerinde "Ketebehu; Onu yazdı" mânasında kulllanılır. |
| İçerisinde 'KETEBE' geçenler | |
| İçerisinde 'KETEBE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KETER : | (C: Ektâr) Kadr, mertebe, derece. |
| KETAİB : | (Ketibe. C.) Askerler, neferler, erler. Alaylar, birlikler. |
| KE : | "Gibi" mânasındadır. (Arapça teşbih edâtı) Kelimenin başına getirilir. Meselâ: (Kezâlike: Bunun gibi) * Harfin ve kelimenin sonuna gelirse "sen" zamiri yerindedir. Meselâ (Kitâbü-ke: Senin kitabın) |