Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KETM: | Saklamak. Gizlemek. Sır tutmak. Söylememek. |
| KETM-İ ESRÂR: | Sırları saklama. |
| KETM-İ NÜFUS: | Kendini göstermeme. Saklama. |
| İçerisinde 'KETM' geçenler | |
| DERKETMEK: | Bir şeyin en esasını, dibini öğrenmek, iyice anlamak. |
| HAKKETMEK: | Oyarak veya kazıyarak işlemek, yazmak. |
| KETM-İ ESRÂR: | Sırları saklama. |
| KETM-İ NÜFUS: | Kendini göstermeme. Saklama. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KETM-İ ESRÂR : | Sırları saklama. |
| KETAİB : | (Ketibe. C.) Askerler, neferler, erler. Alaylar, birlikler. |
| KE : | "Gibi" mânasındadır. (Arapça teşbih edâtı) Kelimenin başına getirilir. Meselâ: (Kezâlike: Bunun gibi) * Harfin ve kelimenin sonuna gelirse "sen" zamiri yerindedir. Meselâ (Kitâbü-ke: Senin kitabın) |