Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KEVN Ü FESÂD: | Var olup sonra bozulmak. |
| İçerisinde 'KEVN Ü FESÂD' geçenler | |
| ÂLEM-İ KEVN Ü FESAD: | Cismani âlem. Bir taraftan vücuda gelip, diğer taraftan da harab olan fâni âlem. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KEVN Ü MEKÂN : | Kâinat, âlem, dünya. |
| KEVN : | Hudus. Varlık, var olmak. Vücud, âlem, kâinat. Mevcudiyet. |
| KEV' : | Vurmak. * Korkmak. |
| KE : | "Gibi" mânasındadır. (Arapça teşbih edâtı) Kelimenin başına getirilir. Meselâ: (Kezâlike: Bunun gibi) * Harfin ve kelimenin sonuna gelirse "sen" zamiri yerindedir. Meselâ (Kitâbü-ke: Senin kitabın) |