Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KEYF: | Afiyet, sağlık, sıhhat. Memnunluk, hoşlanma. Neş'e, sevinç, sürur. Mizaç, tabiat. İstek, taleb, arzu, heves. Gönül açıklığı. |
| KEYFE: | Arabçada sual cümlesinin başına gelir. "Nasıl? Nice?" mânalarınadır. |
| KEYFE HÂLÜK: | Hâlin nasıl? Nasılsın? |
| KEYFEMÂ: | Her nasıl? |
| KEYFEMÂ YEŞÂ': | Nasıl isterse, istediği gibi. |
| KEYFE METTEFAK: | Hangisi olursa. Nasıl rast gelirse. |
| KEYFER: | f. Karşılık, mukabil. Mükâfat veya ceza. |
| KEYFÎ (KEYFİYYE): | Keyfe, arzuya bağlı. İsteğe âid ve müteallik. |
| KEYFİYYET: | Bir şeyin esâsı ve iç yüzü. Nasıl olduğu ciheti. Kalite. Madde. (Kemmiyetin zıddıdır.) |
| İçerisinde 'KEYF' geçenler | |
| FE-KEYFE: | "Nasıl?" anlamına kullanılan eski bir tabir. |
| KELÂMIN KUYUDAT VE KEYFİYATI: | Kelâmın küllünü meydana getiren harf, kelime gibi parçalarıyla, bunların sarf ve nahiv yönünden hususiyetleri. Meselâ: Müzekkerlik - müenneslik, mârifelik - nekrelik, mübtedâ - haber, sıfat - mevsuf gibi. |
| KEYFE: | Arabçada sual cümlesinin başına gelir. "Nasıl? Nice?" mânalarınadır. |
| KEYFE HÂLÜK: | Hâlin nasıl? Nasılsın? |
| KEYFEMÂ: | Her nasıl? |
| KEYFEMÂ YEŞÂ': | Nasıl isterse, istediği gibi. |
| KEYFE METTEFAK: | Hangisi olursa. Nasıl rast gelirse. |
| KEYFER: | f. Karşılık, mukabil. * Mükâfat veya ceza. |
| KEYFÎ (KEYFİYYE): | Keyfe, arzuya bağlı. İsteğe âid ve müteallik. |
| KEYFİYYET: | Bir şeyin esâsı ve iç yüzü. Nasıl olduğu ciheti. * Kalite. Madde. (Kemmiyetin zıddıdır.) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KEYFE : | Arabçada sual cümlesinin başına gelir. "Nasıl? Nice?" mânalarınadır. |
| KEY : | Eski Acem pâdişahlarının nâmıdır. |
| KE : | "Gibi" mânasındadır. (Arapça teşbih edâtı) Kelimenin başına getirilir. Meselâ: (Kezâlike: Bunun gibi) * Harfin ve kelimenin sonuna gelirse "sen" zamiri yerindedir. Meselâ (Kitâbü-ke: Senin kitabın) |