Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KEYYİS: | (Keyyise) Akıllı, anlayışlı, kiyasetli, idrakli, zeki. Zarif. |
| İçerisinde 'KEYYİS' geçenler | |
| MÜTEKEYYİS: | (C.: Mütekeyyisîn) Zeki ve akıllı gibi görünen. |
| MÜTEKEYYİSÎN: | (Mütekeyyis. C.) Akıllılık taslıyanlar, tekeyyüs edenler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KEYY (KEYYE) : | Adama veya davara yapılan nişan. * Yarayı dağlama. |
| KEY : | Eski Acem pâdişahlarının nâmıdır. |
| KE : | "Gibi" mânasındadır. (Arapça teşbih edâtı) Kelimenin başına getirilir. Meselâ: (Kezâlike: Bunun gibi) * Harfin ve kelimenin sonuna gelirse "sen" zamiri yerindedir. Meselâ (Kitâbü-ke: Senin kitabın) |