Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KILS: | (C.: Kulus) İftira etmek. Atmak. Liften yapılmış kalın ip. Kusmak. Kap dolup dökülmek. |
| KİLS: | Kireç, kireçtaşı. |
| KİLSÎ: | Kireçtaşı yapısında olan. |
| İçerisinde 'KILS' geçenler | |
| KİLSÎ: | Kireçtaşı yapısında olan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KİLSÎ : | Kireçtaşı yapısında olan. |
| KÎL : | Söz, kelâm, denilen. |
| KİBA : | Süprüntü. |