Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KIRAB: | Kılıç veya bıçak kını. |
| KİRAB: | (Kerübe. C.) Yeri sürüp aktarmak. Yeri süpürmek. Suyun aktığı yerler. |
| KİRABE: | Yeri sürüp aktarmak. |
| İçerisinde 'KIRAB' geçenler | |
| KİRABE: | Yeri sürüp aktarmak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KİRABE : | Yeri sürüp aktarmak. |
| KİRA' : | Kirâ. Bir eşya veya yerin, geçici bir zaman kullanılmak üzere para ile bir kimseye verilmesi. * Böyle bir şey karşılığı alınan para. |
| KÎR : | Katran, zift. |
| KİBA : | Süprüntü. |