Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KUŞE-İ FERAG: | İnsanın, herşeyden feragat edip çekildiği köşe. |
| İçerisinde 'KUŞE-İ FERAG' geçenler | |
| İçerisinde 'KUŞE-İ FERAG' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KUŞE-İ NİSYAN : | Unutma köşesi, nisyan köşesi. |
| KUŞE : | Köşe. |
| KUŞ'AM : | (C: Kaşâım) Yaşlı ihtiyar, koca kimse. * Belâ. * Arslan. * Sırtlan. * Örümcek. * Karınca yuvası. |
| KUAL : | Üzüm çiçeği. |