Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KUBUL: | Erlerin ve kadınların önü. Evvel, önce, ilk. |
| İçerisinde 'KUBUL' geçenler | |
| İçerisinde 'KUBUL' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KUBU' : | Kirpinin büzülüp başını derisine çekmesi. * Bir kimsenin başını yakasına çekmesi. |
| KUB : | f. "Vuran, vurucu, döven" mânâlarına gelir ve birleşik kelimeler yapılır. Meselâ: (Leked-kub: Tekme vuran) |
| KUAL : | Üzüm çiçeği. |