Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KULAA: | Suyu emip yarılmış ve yerden koparılmış balçık. Büyük taş. |
| İçerisinde 'KULAA' geçenler | |
| İçerisinde 'KULAA' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KULA' : | Ağız ağrısı. |
| KUL : | De, söyle, bildir (meâlinde emirdir)("Kul" kelimesi Kur'anın çok yerlerinde mezkûr veya mukadderdir. "Kul" emri risalet ve nübüvvete işarettir. İ.İ.)Türkçede "Kul", emir dinleyen hizmetkâr, Allah'ın mahlûku, Allah'a itaat ve ibadet eden veya köle mânasındadır. |
| KUAL : | Üzüm çiçeği. |