Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KULAKIL: | İhlâs ve Muavvezeteyn sureleri. |
| İçerisinde 'KULAKIL' geçenler | |
| İçerisinde 'KULAKIL' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KULAKIL : | İhlâs ve Muavvezeteyn sureleri. |
| KULA' : | Ağız ağrısı. |
| KUL : | De, söyle, bildir (meâlinde emirdir)("Kul" kelimesi Kur'anın çok yerlerinde mezkûr veya mukadderdir. "Kul" emri risalet ve nübüvvete işarettir. İ.İ.)Türkçede "Kul", emir dinleyen hizmetkâr, Allah'ın mahlûku, Allah'a itaat ve ibadet eden veya köle mânasındadır. |
| KUAL : | Üzüm çiçeği. |