Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KULKUL: | Şen, çevik, atik. Bir şeyin deprenmesiyle çıkan ses. Büyük, derin deniz. Hızlı giden at. |
| KULKULANİ: | Üveyik kuşuna benzer bir kuş. |
| İçerisinde 'KULKUL' geçenler | |
| KULKULANİ: | Üveyik kuşuna benzer bir kuş. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KULKULANİ : | Üveyik kuşuna benzer bir kuş. |
| KULKALAN : | Bir nevi ot. |
| KUL : | De, söyle, bildir (meâlinde emirdir)("Kul" kelimesi Kur'anın çok yerlerinde mezkûr veya mukadderdir. "Kul" emri risalet ve nübüvvete işarettir. İ.İ.)Türkçede "Kul", emir dinleyen hizmetkâr, Allah'ın mahlûku, Allah'a itaat ve ibadet eden veya köle mânasındadır. |
| KUAL : | Üzüm çiçeği. |