Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KULKULANİ: | Üveyik kuşuna benzer bir kuş. |
| İçerisinde 'KULKULANİ' geçenler | |
| İçerisinde 'KULKULANİ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KULKUL : | Şen, çevik, atik. * Bir şeyin deprenmesiyle çıkan ses. * Büyük, derin deniz. * Hızlı giden at. |
| KULKALAN : | Bir nevi ot. |
| KUL : | De, söyle, bildir (meâlinde emirdir)("Kul" kelimesi Kur'anın çok yerlerinde mezkûr veya mukadderdir. "Kul" emri risalet ve nübüvvete işarettir. İ.İ.)Türkçede "Kul", emir dinleyen hizmetkâr, Allah'ın mahlûku, Allah'a itaat ve ibadet eden veya köle mânasındadır. |
| KUAL : | Üzüm çiçeği. |