Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KULLAB: | (C.: Kalalib) Çengel, kanca. Ucu eğri nesne. |
| İçerisinde 'KULLAB' geçenler | |
| İçerisinde 'KULLAB' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KULLAM : | Çöğene benzer bir otun adı. |
| KUL : | De, söyle, bildir (meâlinde emirdir)("Kul" kelimesi Kur'anın çok yerlerinde mezkûr veya mukadderdir. "Kul" emri risalet ve nübüvvete işarettir. İ.İ.)Türkçede "Kul", emir dinleyen hizmetkâr, Allah'ın mahlûku, Allah'a itaat ve ibadet eden veya köle mânasındadır. |
| KUAL : | Üzüm çiçeği. |