Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KULLAM: | Çöğene benzer bir otun adı. |
| İçerisinde 'KULLAM' geçenler | |
| İçerisinde 'KULLAM' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KULLAB : | (C.: Kalalib) Çengel, kanca. Ucu eğri nesne. |
| KUL : | De, söyle, bildir (meâlinde emirdir)("Kul" kelimesi Kur'anın çok yerlerinde mezkûr veya mukadderdir. "Kul" emri risalet ve nübüvvete işarettir. İ.İ.)Türkçede "Kul", emir dinleyen hizmetkâr, Allah'ın mahlûku, Allah'a itaat ve ibadet eden veya köle mânasındadır. |
| KUAL : | Üzüm çiçeği. |