Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KUNUT: | Yatsı veya sabah namazlarında ayakta okunan duâ. İbadet. Duâ. Taat. Şükür eylemek. Namazda dünya kelâmından imsak eylemek, yani kendini tutup konuşmamak.(Kunut, birşeye o suretle devam ve mülâzemet edip durmaktır ki, taat, huşu, sükut, kıyam mânalarını tazammun eder ve lisanımızda, divan durmak tâbir edilir. Bunun için kunut taattir, kunut tul-i kıyamdır, kunut sükuttur, kunut huşu ve hafd-ı cenah ve sükun-ı etraftır diye çeşitli nokta-i nazardan târif edilmiştir. Bir hadis-i şerifte "Efdal-üs salâti tul-ül kunut" buyurulmuştur ki, kıyam demektir. Binaenaleyh namazda kıyam ve kıraeti, duayı veya huşu ve sükutu uzatmağa da kunut denilir. E.T.) |
| KUNUT: | Ümidsizlik. Ye'se kapılma. |
| İçerisinde 'KUNUT' geçenler | |
| İçerisinde 'KUNUT' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KUNU' : | Kanaat etme, kâfi bulma. * Suâl ve tezellül. |
| KÛN : | Kuyruk sokumu bölgesi. Arka, mak'ad, kıç. |
| KUAL : | Üzüm çiçeği. |